August 2017

A Beautiful Disaster (Part 6) FINALE
By: Prince Zaire

Hello sa lahat ng nagbabasa dito sa KM, I’m here again Prince Zaire. Sa mga nagbasa po sa una kong kwento dito, sa mga nagcomment at magbabasa pa ng mga susunod kong kwento – maraming salamat po. To those who want to know me better, comment nalang kayo then let’s start there (smirk). Maraming magagandang kwento akong nababasa dito kaya naman na-engganyo rin akong magsulat at magpasa ng story ko. The works of Chaster Rassel, James Silver, Dreamcatcher, Maldita and my favourite author Kier Andrei inspired me somehow to share also my stories (naks, drama- sorry). Eto na yung last part ng 1st story ko dito. 2015 pa ito unang napublish kaya sa mga di na maka-alala sa story’ng ito ay balikan niyo nalang sa Archive ng blog na ito (kung gusto niyo lang naman, pero kung hindi ok lang message me nalang to get a full copy- lol). Istorya ito ng natatanging pag-ibig, ng pagkakaibigan, a finale full of twist and different emotions, a story of a hot guy Forensic Expert Pierre and a Non-believer stubborn & radical Architect na si Grei. Ok eto na siya.

A Beautiful Disaster (Part 5)
By: Prince Zaire

October, Sunday, 6:30 AM. Mga 3 hours palang ang tulog ko, may nagdoor-bell sa unit. Bumangon ako kahit medyo inaantok pa, inis na inis. Wala naman kasing magbubukas nun kundi ako lang. Pagbukas ko ng pinto, si Pierre lang naman. Bihis na bihis, bagong ligo, ewan ko kung naligo sa pabango, ang gwapo shet. Hiyang hiya naman ako sa itsura ko, bagong gising, ang baho tignan. Laki ng smile ng loko, pinapasok ko siya. Umupo sa sofa, ako naman pumunta sa may lababo para magmumog at mag-hilamos.

“Grei, labas tayo”

“Lintik na yan ah, ang aga-aga, saan naman tayo pupunta?”

“Sa Quiapo, magsisimba lang tayo”

“Ako? Magsisimba? Naka-drugs ka ba, lokohin mo na ang lasing, wag lang ang puyat na kagigising”

“Mag-mall nalang tayo, dali ligo na, bihis na”

A Beautiful Disaster (Part 4)
By: Prince Zaire

The next day, bumalik na nga ako ng Manila. Hoooo, namiss ko ang ingay ng Metro, the polluted air? Yung pakikipag siksikan sa LRT, yung Clubbing, Malling, at mga dance classes sa Friel. Malapit nang mag-start ang tag-ulan, meaning malapit narin ang pasukan, 5th year, eto na toh.

Tinawagan ako ni Kaira the next day, nasa Pinas na daw siya. Nag-aya siya na magkita kami sa Bar na pinupuntahan namin palagi. Dun nalang daw niya ko imi-meet, mga 9:30. Pumayag ako, pumunta nga ako dun, nag-antay sa kanya hanggang 10:05. Nak nang, isa sa mga pinaka-ayaw ko ang mag-antay. Tinawagan ko siya.

“Hoy bruha, nasaan ka na? Alas dies na, wala ka parin?”

“Bes” yung boses niya parang may mali, parang may iniinda siyang karamdaman. “Nadatnan ako, sakit ng puson ko”

“Bwiset naman oh, you should’ve texted me earlier para di na ako pumunta”

A Beautiful Disaster (Part 3)
By: Prince Zaire

9:30 na nung makarating kami sa Club, maraming nasa entrance. Buti nalang kasama namin si Matt – yung girlfriend ni Kai, connections you know kaya nakapasok kami agad. Pero before I entered may pumukaw ng atensyon ko sa labas. Isang lalaking may katangkaran, nakaupo sa hood ng kanyang sasakyan. Nagyoyosi, nakaleather jacket, and he was looking towards me. Kahawig niya si Tom Daley, yung Olympic Diver. Pero mas matangkad at manly lang yung dating niya. Naloko na, ang gwapo, kung totoo man yang Cupid’s arrow – natamaan na ako that moment. Yung goal ko kanina ay magpakasaya, uminom ng marami at magwala sa dance floor. Pero nung makita ko yung hot guy, nag-iba yung timpla ko. Parang na-hypnotized naman ako sa look niya, konti lang yung ininom ko, cocktails lang. Di rin ako sumama kina Kai sa pagsayaw, nagpaiwan ako sa may bar area. Nababalot na ng ingay yung club, pero yung utak ko yung image parin ng lalaki ang pinoproseso.

A Beautiful Disaster (Part 2)
By: Prince Zaire

We have this subject nung 4th year, planning subject. We need to immerse ourselves in a unique community na preserve na preserve parin ang culture, architecture at traditions. Every group, sampu yung members, Batanes yung sa amin. Di ko kasama sina Kaira noon, sa Sagada sila, yung iba naman Ilocos. I was mesmerized by the place, it was a paradise actually. Parang dinadala ka ng lugar na iyon sa ibang dimension, so tranquil.

Bale 1 week kami doon para mag-gather ng data at details. The third day, sa Community Chapel na yung ido-docu namin. I refused to go with the group, nag-dahilan nalang ako na masama ang pakiramdam ko. Pero ang totoo, I hate to enter places of worship, hindi talaga ako bagay dun. Kung naghahanap kayo ng malalim na dahilan, wala akong maibibigay.

Instead, pumunta ako sa Lighthouse, dun sa Mahatao, para medyo malayo from Fundacion. Di ako nabigo sa tanawin na nakita ko. It was very relaxing. Kung pwede lang sana tumalon nalang sa Cliff at instant na mawawala na yung frustrations ko sa buhay, ginawa ko na. Pinikit ko yung mga mata ko, linanghap ang fresh air, pinakingan ang sound of nature. Nung dumilat ako, I saw the beautiful Mountain ranges, bigla akong may naalala. “Tang ina, lakas naman makathrow-back, hindi naman Mayon yan, bushit. Bushit ka, Pierre Matthew Fuentebella”. Sigaw ko, knowing na wala naman makakarinig sa akin doon.

A Beautiful Disaster (Part 1)
By: Prince Zaire

“Fading in, fading out
On the edge of paradise
Every inch of your skin is a holy grail I've got to find
Only you can set my heart on fire, on fire
Yeah, I'll let you set the pace
Cause I'm not thinking straight
My head spinning around I can't see clear no more
What are you waiting for?”

When I was about to write this story, yan yung saktong nagplay na song sa playlist ko. Love Me Like you do ni Ellie Goulding. Memories flood back, happy memories, the bad, and the painful ones. It seems that everything that happened are all bad dreams - disaster. Puro nalang misfortunes yung dumarating sa buhay ko. What have I done wrong? My life is a mess now, pariwara. I let my life to settle in his pocket, now I’m turning into someone, I myself doesn’t know.

I’m Zaire Graysen, Grei for short. 5’7 ang height ko, medyo slim, but not the anorexic type. I’m gay, pero yung professional gay, hindi masyadong maarte sa katawan – sakto lang. Di nagko-cross dress, parang yung mga couple lang sa controversial Bench Billboard sa Guadalupe, ganun. I’m an Architect, nasa late-20’s na. But as of now, I do not practice or take projects. Nawalan ako ng gana eh, as I said earlier, wala na ngang direction yung buhay ko. I used to take my Master’s Degree din noon. But due to certain circumstances that changes my life, I drop the course.

Juice ni Kuya
By Aarol

Binabati ko nga pala ang lahat ng nag babasa dito sa KM, matagal na akong nagbabasa sa website na 'to, dito ko na basa ang mga kwentong maiutulad ko sa buhay ko.

Ako nga pala si Aarol (di tunay na pangalan) ngayon 20 years old na ako, 5'10 ang height ko at medyo muscular build ang katawan sa kaka gym (abs ko ang pinaka proud kong body part), currently a 4th year nursing student na nagaaral sa MDC (di ko na babangitin kung ano ibig sabihin :D ) at discreet gay.

Gusto ko sanang umpisahan ang mga sexperiences ko kung saan pinaka nag simula ang pag explore ko sa kapwa lalake. Lahat ng mga pangalang ibabangit ko sa kwento ko at hindi tunay na pangalan

Nagsimula eto ng mga 7 years old ako, nasa bahay ako ng lola ko, dahil dun pa kami nakatira ng mga panahong iyon, may 2 akong kapatid na lalaki, si kuya Ian ang panganay at sumunod si kuya Dennis, ako ang bunso, nung panahong iyon mga nasa 18 years old na si kuya Ian at 12 si kuya Dennis.

Cute na Tambay
By: Bobby

Mid-30’s nako, may asawa may anak at business man. My Name is Bobby. Typical ang hitsura (hindi ko na eelaborate), pero over sa discreet ako. Anyways, galling ako sa may kayang pamilya ditto sa Tarlac. I finished a business degree sa Taft. Bata pa lang ako noon ng mag-asawa. At nagkaroon na ng anak. Although, I kinda fancied sharing bed with men sometimes kaya alam kong bi ako. I have my own business, dat I put up noon pa, it’s all about computers. Now ang asawa ko na ang nagmamanage ng store. While I set up an internet cafe. Malaki-laki rin ang shop. I have twenty units sa isang stall na walang aircon at may twenty rin sa kabila with aircon. May assistant naman ako to look after customers.
Although, I have few sexy encounters with men before pero pinipilit kong hindi ma-inlove. Ayaw ko kasing nasira ang pamilya ko. Fling lang talaga. Medyo malapit sa high school ang shop ko kaya most of my patrons are youngters. Sa tuwing pupunta ako ng shop may na notice akong isang batang lalaki palagiang nagtatambay sa shop. Although binabawal ko ang magstandby sa loob ng shop. I could tolerate this one, hindi naman kc magaslaw o istorbo sa ibang customers, actually I found it amusing, coz everyone is fond of Chan, his nickname. Hindi naman sobrang gwapo o dili kaya pang Mr. Pogi ang dating.

Del Monte Plantation
By: Jay

Hi km readers im jay pressently im here in pasay city.27 years old.mdyo maputi 5"7 in hieght.katamtamanlang ang katawan.my regular work na.2nd to the eldest ako and were 7 member of the family...i just do have only one sister which is subrang spoild at mahal na mahal ko.loveless sa kadahilanang responsibelilidad ko lahat ang mga kapatid ko.
were came from the province of bukidnon.native ang mama ko dun at pinagmamalaki ko un,sagana kasi sa culture at sa pagiging christian.
At ang tatay ko naman laking maynela.Nagkakilala sila sa DelMonte Plantation which is probobly in bukidnon.Nag apply ang tatay ko dun at naging regular.
ahmmmmm pasinsya na pala kau sa text type ko ha phone lng kc ang gamit ko at the same time sa grammar...im not good enough in writing .
Dito na po ako nakapagtapus sa college,pinagsabay na pagtratrabaho at pag aaral(working student) .
Maagang naulila ang mga kapatid ko.1year old lng ang bunso ko kung kapatid ng mamatay si mama due to cardiac arrest.my sakit sa puso si mama at hi-blood pa. running 45 lng siya nun.

Whenever, Wherever, Whatever (Part 3) FINALE
By: Anonymous

As of now I couldn’t help but remember the possibilities, the questions running on my mind that were never answered. The longings of my heart were never fulfilled. My current boyfriend, whom I have been together for almost 4 and half years knows na kahit kailan, 2 tao lang ang hindi ko makakalimutan sa buhay ko. Toffee, my first love and Peter, my greatest mistake. Sabi nga sakin ni Basti, mas gugustuhin daw niyang maging in the middle lang daw siya sa buhay ko kesa masama sa taong hindi ko kailanman malilimutan. Kase kung magbreak man kami, atleast hindi ako mahihirapang magmove-on. Pero pag sinasabi niya un, binabatukan ko na lang siya.

I met Basti when I was stranded sa isang coffee shop dahil sa ulan. I browsed the net na lang and did some research stuff for my work. When this guy in a raincoat jacket enters the coffee shop and orders a cappuccino. Sabi ba naman,

“Miss. Isang kape nga, kapeccino ba un. Yung medium size ninyo.”

Hindi ko mapigilang tumawa sa sobrang jologs ng pronunciation niya at talaga saksakan ng tanga lang siya. Kaya tuloy dun siya sa tabi ko umupo, sabi niya,

Whenever, Wherever, Whatever (Part 2)
By: Anonymous

After that, I fixated myself in College life. Then after graduation, I focused on work. To tell you the truth, I never got any boyfriends after Toffee. I dated a couple, had some flings, but it never became serious. Dahil nga I constrictly protested sexual proceedings before a relationship, eh ayun natigang ako for a long time. Kaya tigang pa rin ako until the time na may nangyari sa amin ni Peter. It was really nothing, tapos! Talagang purely libog lang. I apologized to him when we woke up after the incident at my place but he said,

“What for? Para namang hindi ako yung gumawa ng first move.”

Nakokonsensya ako syempre, hello may girlfriend yung tao. Na sa sorang pagiging close namin eh para ng kapatid turing ko sa kanya. Never in my mind na sumagi sa utak ko na may mangyayari sa amin. At sa kung kailan nasa matino akong pag-iisip kasi hindi naman ako lasing para pagnasahan ko siya eh saka naman may nangyari samin.

Heto kasi iyun, ininvite ko siyang mag-coffee sa bahay after namin kumain sa labas at dahil na rin may kukunin siya sa bahay. 

Whenever, Wherever, Whatever (Part 1)
By: Anonymous

Ive always told myself, that only by learning as a person can I grow. Even mistakes, they do play an important role in everyone’s life.

I met Peter through a seminar in one of my usual business setups that the company does every couple of months for the company’s growth. I’m not really required to attend but then there was something pushing me to attend that day. Siguro the fact that I wasn’t feeling that well; I had a flu that’s why. Eh kesa magstambay ako sa bahay, manood ng dvd’s or watch television, mas pinili kong pumasok sa seminar. My boss even told me that I should go home and take a day off or at least a sick leave with pay pero may pagka-workaholic kase ako. Okay fine! I am a self confessed workaholic. Masyado kase akong stressed if I’ve got nothing to do, eh at least sa seminar I would get to mock the new employees and be the evil manager I am! Haha! But of course the evil me, pahinga siya dun sa seminar kasi nilalagnat kaya andun lang ako sa likod watching over the team while Peter lectured about the programs, and the sorts. Masyado kase ako busy sa kaka-singa ng sipon ko kaya medyo disturbance ang aking presence pero it’s okay at least I got to do my job right which is to watch over the newbies or the fresh meat.

BASTA JEFF ANG PANGALAN, MALIBOG Part 2
by: 1627

"So ano? Tara sa dagat? Shot?", yaya ng kaibigan ko.
"O sige.", pag sabat naman ng isa.
"Tara!", sabay naming tugon ni Jeff.
Tapos nagkatinginan kami. Nakangiti siya. Malagkit ang tingin niya sakin. Parang malulusaw ata ako.
(Shet. Ito na ba yun? Haha. Hindi naman siguro masamang mag-assume. )

Sa aming paglalakad papunta ng beach, bumili na kami ng dalawang litrong empi. Hanggang dun lang nakayanan ng budget namin eh.

Bandang alas diyes na kami nakapagsimulang mag-inuman. Kwentuhan. Tawanan. Binabalikan ang mga alaala namin. Ang mga nakakainis, nakakatawa, nakakaiyak, nakakatakot. Kung saan saan din umabot ang usapan namin. Kwentong buhay. Pagkabata. Mga problema. Lovelife. Mga ideya. Mga sentimiyento sa mga bagay bagay at iba pa.

Pero sa tagal naming nagkwentuhan habang tumatagay panay pa din ang pagnanakaw ko ng tingin kay Jeff. Minsan sa mukha niya ako nakatingin, sa ngiti niya, sa mata niya pero madalas sa nakabakat niyang alaga tumatambay ang mata ko. Ewan ko lang kung napapansin nila ako.

BASTA JEFF ANG PANGALAN, MALIBOG
by: 1627

Sabado ng gabi. Bandang alas siyete.
Gaya ng pinag-usapan namin, nakatakda kaming gumawa ng project ni Jeff, group leader namin namin. Maaga akong dumating sa boarding house nila. Bandang ala sais y media nandun na ako pero wala pa siya. (Hindi kasi pwede sa school dahil strikto ang policy namin doon).

Pagdating ko ay pumasok na ako ng bhaus niya, sanay naman na ako dahil lagi din akong nandun gawa nga ng madalas naming group project.
Nakailang pakinig din ako ng mga kanta sa playlist ko ng bandang pasado ala siete dumating na rin siya. Sa wakas.

"Kanina ka pa?", tanong niya.
"Medyo kadarating ko lang din." sagot ko.
"Pasensya na huh? Nalate ako ng konti. May dinaanan lang kasi ako sa palengke." paliwanag niya.
"Okay lang po."
"Saglit lang huh? Magbihis lang ako."

Napalunok ako nang bigla siyang magtanggal ng damit sa harapan ko. Maski nakatalikod naman siya at medyo malayo sa akin pero nakikita ko ang hubog ng kanyang katawan.

Ang Kwento ng Isang Callboy
By: Anton

Nabasa ko ang kwento ni Dr. Geo sa site na ito, at talaga namang humanga ako sa kanyang katatagan sa pakikipag laban sa hamon ng buhay, kong papaano niya hinarap ang mga pagsubok na dumating sa kanyang buhay simula pag kabata hangang sa maging isang ganap na Doktor.

Naisip ko, hindi pala ako nag iisa sa ganoong kalagayan, may mga kagaya ko din pala na nakakaranas ng hirap sa buhay sa piling ng kanilang pamilya, pag mamaltrato at pang aabuso sa murang kaisipan at kong ano ano pang pasakit sa katawan.
Kaya naman nag karoon din ako ng lakas ng loob na ibahagi ang aking karanasan, matagal ko itong pinag isipan kong itutuloy ko nga ba ang pag bahagi ng aking buhay dahil natatakot ako na baka may maka basa at makakilala sa akin, at isa pa ay natatakot din ako na baka may mga nakaka kilala sa akin at masabi nila sa tatay ko ang kanilang mababasa, dahil may iniingatang pangalan ang aking ama sa gobyerno.

Cebu Dormitory
By: Bernard

High school ako nung una ko maramdaman na maaring bading nga ako. Simula kasi nung nag-graduate ako ng elementary eh napapansin ko na hindi talaga babae ang napupusuan ko. Pinilit ko naman talaga na umibig sa isang babae pero hindi ito katulad ng nararamdaman ko kapag nakikita ko ang mga crushes kong lalake.

Sa isang bayan sa Cebu kami nakatira at dahil sa kaliitan nito eh hindi malabong magkakakilala halos lahat ng mga tao sa amin. Kilala at nirerespeto ang aking mga magulang dahil pareho silang guro. Ngunit syempre hindi parin ako nakakaligtas sa mga pang aasar ng ibang mga bata dahil medyo malamya nga naman talaga ako kumilos. Minsan nagsusumbong ako sa Tatay ko pero minsan hindi ko narin sinasabi sa kanya kasi parang mas napapahiya sya sa tuwing nagsusumbong ako.

Kailan man hindi pinaramdam saken ng Tatay ko na kakaiba ako. Ramdam na ramdam ko ang pagmamahal nya saken bilang anak kahit na bakla ako at kahit hindi namin napapag-usapan ang tungkol sa kabaklaan ko. Minsan pa nga mas mapangahas ang pagpapa-alala ng Nanay ko na huwag ako magbakla-baklaan at baka apihin lang ako.

Unexpected Threesome
By: Bernard

Ang kwentong ito ay naiiba. Hindi man ako eksperto sa pagsusulat, sana'y bigyan niyo rin ng oras na mabasa ito. Salamat.

Ang kwento kong ito ay nangyari ilang araw lang matapos ang mga paglindol sa central visayas, sa kasagsagan ng napakarami pang aftershocks na halos maituturing mo na rin na independent na lindol sa lakas nito. Nang dahil sa mga punyetang lidol na yan, na delay tuloy ang pag-uwi ko sa amin sa mindanao. Pero bawi na rin naman kasi sembreak naman kaya puro lakwatsa nalang ang inaatupag. Na try ko nga one time nasa bar ako nang biglang nag aftershock. Akala ko lasing lang ako, 'yun pala, nafeel namin lahat 'yon. Gusto ko nga palang ipaabot ang aking pakikiramay sa mga naging biktima ng nasabing lindol, lalo na sa mga nawalan ng tahanan, at ng mga mahal sa buhay.

Ako nga pala si Red, 22 taong gulang. Ayoko sanang i describe ang sarili ko kasi sa totoo lang, nahihirapan akong gawin 'yon. Isipin niyo nalang na isa akong tipikal na teenager, hindi mataba, hindi payat, hindi rin maskulado, tama lang. 5'6'' lang ang height ko kaya sobrang tipikal na pinoy talaga. Hindi naman ako gwapo masyado, pero may maipagmamalaki din naman. Sabi ng mga kaibigan ko, naiinggit raw sila sa pagka babyface ko. Hindi sa pagmamayabang pero marami na rin naman akong naging girlfriends nung hindi ko pa inamin sa sarili kong bakla ako. Naka ilang boyfriends na din naman ako, pero sa lahat ng iyon, wala pa akong maituturing na seryoso. Sa edad kong ito, ayoko pang mag seryoso. Gusto ko laro muna.

Bastusin Mo Ako
By: Blue

Hi sa mga readers ng blogsite na ito. Ive been following this site for a while n din. Masasabi ko nmn na I have my own sexperience to share since naexplore ko n din ang mga dapat ko alamin about sex.

To have a brief description of myself, ako si Blue (not my real name), 5'6" in height, medium built, regular din ksi ako sa gym and Im into running. hindi nmn ako kagwapuhan, though madami ang nagsasabi n cute and I know how to handle myself. di mo aakalan n bi ako sa unang tingin ksi i choose to be on the manly side over sa feminine side.

Ang kwentong ise-share ko ay tungkol sa ngyari sa amin ng bago kong kaibigan.

Itago n lng ntin cia s pangalang Michael. Ngkakilala kmi through common friend sa FB. Actually that time, di ko pa rin nkikita personally si common friend Jaja. I know Jaja, ksi same school kmi ng pinasukan way back in high school. pero di nmn kmi nag abot sa school. Ng graduate n ako nung pumasok cia sa alma matter ko.

Eng21 (Part 39) FINALE
By: Cedie

Ang Tuluyang Paghihiwalay at Isang Di Inaasahang Makikilala (When one door closes, another door opens..)

Hi Guys,Sorry sa napakatagal na update.. Ito na ang last chapter ng aking kwento.. May kaunting kwento po ako after ng chapter na ito tungkol sa isang hindi inaasahang pangyayari na siyang magmumulat sa akin sa lahat ng katotohanan.. Sana po ay magustuhan niyo...

--Pagkapasok ng CR ni Van ay nakita ko ang kanyang cellphone na nakalapag sa lamesa. Kinuha ko iyon at sinubukang tignan, hindi pa din niya binabago ang password nito kaya nabuksan ko naman agad. Pagtingin ko sa inbox niya ay puro text lamang ng kanyang kapatid ang nandun dahil puro Kuya RJ lang ang pangalan. Ngunit nagtaka ako dahil nang basahin ko ang isang text ay sinabi ng "Kuya RJ" niya na sasamahan daw siya na makipagkita sa akin dahil baka kung ano daw ang mangyari. Nagulat ako, hindi naman alam ng kanyang kapatid ang tungkol sa amin kaya nagtaka ako bakit sasamahan pa niya si Van makipagkita sa akin. 

Eng21 (Part 38)
By: Cedie

XXXIX. Pagtatraydor

Makalipas ang ilang araw ay nagulat ako na hindi na nagtetext ng madalas sakin si Van. Nagtataka na din ako nang bigla na lamang parang nakalimutan na niya ako. Sinubukan ko siyang itext at kontakin at nakausap ko naman siya. Sinabi niya sa akin na wala naman daw problema, wala lang daw siyang time para magtext dahil madaming ginagawa. Ngunit hindi ako naniwala, sinabi ko na magkita kame sa darating na Biyernes para magusap at pumayag naman siya. Sinabi niya na kailangan na daw naming tapusin ang lahat. Isasauli na daw niya lahat ng mga gamit na ibinigay ko sa kanya sa araw na iyon at nagulat na lamang ako sa mga biglaang desisyon niyang iyon. Hindi ko na muna ito pinansin at inintay ko na lamang ang araw ng biyernes para kami makapagusap.

Dumating ang araw ng biyernes at nagkatext kami, ayaw niyang makipagkita sa akin at sinasabi na kung pwede bang wag na lamang kaming magkita, hindi ako pumayag kaya't inintay ko siya sa mismong eskwelahan niya para kausapin. Nagmukha akong tanga sa pagaantay ng higit sa dalawang oras hanggang makarating siya. Paglabas nya ay kasama niya ang mga kaklase niya at nagpanggap ako na hindi ko siya kilala at sinundan ko silang magkakaibigan. 

Eng21 (Part 37)
By: Cedie

XXXVIII. Isang Pagpapanggap

Habang nakasakay ako sa MRT ay nagkatext pa kami ng kaunti ni Van. Mga last words bago pa man tuluyan bigyan siya ng space para makapagisip isip at mag move on. Mga tanging nasabi lamang niya sa akin ay mga pasasalamat sa lahat ng pagmamahal na ibinigay ko sa kanya. Na ako daw ang da best na kuya na nakilala niya. Bago pa siya tuluyang nagpaalam ay nasabi niya ang mga salitang, "mahal kita kuya". May halong kirot sa dibdib ko habang binabasa ko ang mga text niyang iyon. Nakauwe ako ng medyo matamlay sa aming bahay at wala na ulit natanggap na text mula kay Van.

Halos nawalan ako ng gana pumasok sa trabaho pagdating nang araw ng lunes. Hindi ako masyadong nagsasalit nun dahil sa mga nangyari. Maraming nagsasabi na hindi ko dapat pinagsasama ang personal life ko sa trabaho dahil malaki ang magiging epekto nito. Ayun na nga, halos wala akong kinausap nun at hinayaan ko lang na lumipas ang oras hanggang sa makauwe ako.

Eng21 (Part 36)
By: Cedie

XXXVII. The Breakup

Habang nasa bus ay wala na kong nareceive na txt mula kay Van o kay Eric. Halos wala na namang sigla sa mukha ko nung mga oras na iyon. Dumating ako sa bahay ng mga alas-tres ng madaling araw at wala akong imik nang tanungin ako ng Mama ko kung saan ba ako nanggaling. Ibinigay ko na lamang ang sweldo ko sa kanya at tuluyan ng pumasok sa aking kwarto. Pagkapasok ko ay ni-lock ko agad ang aking kwarto at humiga sa kama at tuluyan ng umiyak hanggang sa nakatulog.

Nagising ako ng alas sais ng umaga at natanggap ko ang text ni Van na nag aalala daw siya sa kung nasaan na ba ako at kung anong nangyari, nagpanggap na lang ako na ok ako at sinabi kong hihintayin ko na lang na magkita kami para makapagusap ng maayos. Sinabi ko na kung pwede na sa susunod na biyernes ay magusap kami ng seryoso, pumayag naman siya at sinabi niyang gusto niyang maging maayos ang hiwalayan namin. Nagulat ako at nasaktan nang mabasa ko iyon. Ang ibig sabihin ay nakapagdesisyon nga siya na maghihiwalay na nga kami. Hiniling ko nun na sana hindi na dumating pa ang araw na iyon.

Eng21 (Part 35)
By: Cedie

January 1, 2012
Hi guys,

Happy new year po sa inyong lahat. Pasensya na po kung hindi na ko nakakapagpost ng mabilis dahil naging busy po sa work at nawalan ng time sa pagsusulat. Kamusta po ang new year niyo? Sorry uli kung di ako makakapagpost ng bagong chapter ngayon pero mag fast forward po ule tayo ngayon dahil may gusto din po akong ishare sa inyo ngayon sa mga nangyari sakin bago mag new year hanggang sa pagsapit ng eksaktong oras na ito, 2:35 am.

December 26, 2011. Isang buwan na kami mula nung maghiwalay ng tuluyan ni Van kahit bilang magkaibigan. Ang akala ko tulad ng ibang mga nameet ko dati, kapag nawala ng medyo matagal ay parang mababalewala ko na lang ang lahat ng mga nangyari sa amin. Inisip kong tulad lang din ang lahat ng nangyari sa mga tao na nameet ko dati na pawang isang malaking "trip" lamang. 

Eng21 (Part 34)
By: Cedie

XXXIV. Author's Message (2nd Commercial and Fast Forward)
December 25, 2011

Hi guys,

Hindi po ako makakapagpost ngayong araw na ito ng isang panibagong chapter kaya mag share na lang muna ko ng mga nangyayari sa akin kasalakuyan tutal halos malapit na ding umabot sa present time ang kwento ko.

Unang una ay gusto ko po kayong batiin lahat ng Merry Christmas. Sana po ay maging masaya ang Pasko niyo kasama ang mga taong mahalaga sa inyong buhay - pamilya, mga iba pang kamaganak at mga kaibigan. Para sa akin po, ang Pasko ngayon ay pinaghalong lungkot at saya.

Mag iisang buwan na kaming hindi nagkikita ni Van. Hindi ko alam kung naaalala niya pa ba ako o talagang kinalimutan niya ako. Tinext ko siya ng eksaktong 12 am ng araw ng Pasko para batiin siya ng Merry Christmas at namimiss ko na siya at sana hindi niya ko nakakalimutan. Ang tanging reply lang na natanggap ko is "merry christmas din. tc."

Eng21 (Part 33)
By: Cedie

XXXIII. Away-Bati

Pagkatapos ng aking kaarawan ay nagkausap naman muli kami ni Van sa facebook noong August 2, 2011. Mga simpleng paglalambing lamang ang napagusapan namen.

V: Kuya, maganda ba yung DP ko?
C: Ou, may cellphone pang kasama tapos pacute ka naman masyado.
V: Miss na kasi kita kuya.
C: Miss na din kita bunso.
V: Magpalit ako ng DP, ikaw pumili kung ano, teka send ko sayo ha.
C: Ok sige tapos ikaw pili mo din ako.
V: Sige palit tayo ng account.

Nagpalitan kame ng account sa facebook at tumingin ng mga profile pictures na ilalagay namen sa profile namen. Paglogin ko sa kanyang account ay nakita ko ang daan daan niyang mga pictures at lalo kong natuwa sa kanya. Madami siyang picture na ang kyut kyut ng mga kuha niya at nakapili ako ng isang Display picture kung saan may gitara siyang dala dala. Pagkatapos nun ay naglog out na din kaming dalawa at bumalik sa kanya kanyang account.

Eng21 (Part 32)
By: Cedie

XXXII. A Treasured Day and An Unexpected Gift
July 29, 2011

Isang araw matapos ang aming monthsary at dalawang araw bago sumapit ang birthday ko. Nagkita kame ni Van pagkatapos ng trabaho ko upang i-celebrate ang mga ito. Medyo pagod ako ng araw na iyon ngunit nang magkita kame ni bunso ay parang napawi agad iyon. Alam kong isa si bunso sa nagpapasaya sakin at isa din siya sa dahilan kung bakit ako masigla ngayon. Tulad ng dati, late na naman siyang dumating pero ngayon ay 15 minutes lang naman kaya hindi ako masyadong nag antay ng matagal. Pagdating ni Van sa Alphaland ay nagwithdraw muna ko dahil iyon ang pinakauna kong sweldo na matatanggap mula nang magsimula akong magtrabaho. Napatalon ako sa tuwa sa laki ng sweldo ko at natawa lang si Van sa akin dahil para akong bata. "Anong gusto mong pagkain? Sagot ko bunso.", nakangisi kong sabi sa kanya. "Ikaw na bahala, ikaw naman may sagot eh.", nakangiti naman niyang sagot. Umalis na lamang kame sa lugar na iyon dahil malayu-layo pa ang pupuntahan namen. 

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.