Bayaran Part 1

Bayaran Part 1

Graduation day noon ni Nico ng magkaroon ng medyo malaking handaan sa kanilang bahay. Graduate na siya ng kusrong commerce at tuwang-tuwa ang kanyang mga magulang dahil siya ang panganay nilang anak at inaasahan nila na makatutulong na ito sa kanila sa pagpapaaral pa ng lima pa nitong nakababatang kapatid. Nagkataon din na sa araw na iyon ay nadalaw ang bunsong kapatid ng kanyang tatay na naninirahan sa Maynila na nagngangalang Enrico. Kaya naman kahit papaano ay nakumpleto ang kanyang pamilya sa pagdiriwang ng kanyang pagtatapos sa college.

Matagal na rin nilang di nakakapiling ang kanyang Tito Enrico sapagkat mas ginusto nito ang manirahan sa Maynila. College pa lamang siya noong una siyang nanirahan sa Maynila. Hindi man niya natapos ang kanyang kurso ay pinilit pa rin niyang manatili doon. Hindi lamang iyon ang dahilan kung bakit nais niyang manatili sa Maynila, nais din niyang iwasan ang pamilya ng babaeng nabuntis niya ilang taon na ang nakakaraan subalit ayaw niyang panagutan. Marami-rami na rin ang nagawang kalokohan ng kanyang tito sa kanilang lugar. Kaya naman tila ayaw na nitong umuwi pa sa lugar na iyon. Nasa high school pa si Nico ng huling magbakasyon ang tito niya.

Natatandaan pa ni Nico na noong bata pa siya ay ang Tito Enrico niya ang madalas magbantay sa kanya sa tuwing aalis ng bahay ang kanyang mga magulang. Mahigit lamang sa sampung taon ang agwat ng edad ng kanyang tito sa kanya. Dahil sa bunsong kapatid ito ng tatay niya ay doon na sa kanilang bahay nanirahan ito ng mamatay ang mga magulang ng kanyang tatay. Nahiwalay lamang ang kanyang tito sa kanila ng nagpumilit itong mag-aral sa Maynila. Kaya naman daw niyang suportahan ang sarili kaya hindi na ito napigilan ng kanyang tatay. Simula noon ay madalang na itong magbakasyon sa kanila. At sa tuwing magbabakasyon ito ay nakakagawa pa ito na kalokohan tulad ng pagkabuntis ng isang kababaryo nila.

Ilang araw matapos ang masayang celebration ng graduation ni Nico ay nagpapaalam na ulit ang kanyang tito. Naisipan tuloy ng mga magulang ni Nico na sumama siya dito upang masubukan niya ang maghanapbuhay sa Maynila. Malaki ang tiwala ng mga magulang ni Nico sa kanya kaya kahit na mawalay sa piling nila si Nico ay matitiis nila upang umasenso naman ang kanilang anak. Ayaw sana ni Enrico na isama ang kanyang pamangkin. Subalit malaki pa rin ang takot nito sa tatay ni Nico kaya napilitan na rin niyang isinama si Nico. Kahit na walang alam ang mga magulang ni Nico sa tunay na kalagayan ni Enrico sa Maynila at nagtiwala pa rin sila dito dahil pamangkin naman niya si Nico.

Isang lumang apartment na hinati-hati sa ilang silid ang tinutuluyan ni Enrico. Nasa ikalawang palapag ito pero may sarili na itong banyo at kusina. Bago makapasok sa tirahan ni Enrico ay makikita muna ang iba pang nangungupahan sa apartment na iyon. Maliwanag pa ng dumating doon ang magtiyo at nabigla si Nico sa bati ng dalawang lalaki na nakatira doon.

“Pare Jeric, bagong client yan ha. Baka pwede ako naman pagkatapos mo?” ang bungad ng isang lalaki na nakaupo sa hagdan.

“Loko ka talaga. Pamangkin ko ito. Galing kami probinsya at kadarating lang namin.” ang tugon ni Enrico.

“Kaya pala nawala ka ng ilang araw.” ang sabi naman ng isa pang lalaki sa tabi ng hagdanan.

Umakyat na ang magtiyo sa inuupahan ni Enrico at inilagay lang nila ang dala-dala nila sa loob. Agad din nagyaya si Enrico sa pamangkin na kakain na lamang sila sa labas para hindi na sila magluto. Sa isang karinderya dinala ni Enrico ang pamangkin. Mukhang suki na si Enrico sa karinderyang ito kasi kilala na siya ng may-ari dahil pinalista na lamang niya ang kanilang kinain na magtiyo. May ilan din kakilala si Enrico sa mga kumakain doon. Dalawa dito ay nakausap pa ni Enrico sa labas ng karinderya. Matitipuno ang kanilang mga katawan at may dating na rin. Hindi nga lang ganoon kagwagwapo.

“Pare, mukhang ilang araw ka nawala.” ang sabi ng isa sa mga lalaki.

“Oo nga eh. Umuwi lang ako sa probinsya. Heto nga kasama ko ang pamangkin ko ng bumalik ako.” ang tugon naman ni Enrico.

“Ganoon ba pare? Pwede ka ba sa lakad ko sa Sabado. Out of town iyon at mukhang madadatung ang mga kaibigan ng kleyente ko. Hindi kasi pwede itong si Jopet.” ang anyaya ng kausap ni Enrico sa kanya na nagngangalang Doods.

“Pare, ingat ka lang dito kay Doods. Baka may cut na siya kaagad sa ibabayad sa iyo.” ang biro naman ng isa na nagngangalang Jopet.

“Di naman ako ganoon pare.” ang biglang nasabi ni Doods.

“Don’t worry pare. Basta free ako sa Sabado sasama ako sa iyo Doods.” ang tugon naman ni Enrico.

Habang nag-uusap at mukhang may pinagkakasunduan ang tatlo ay hindi pa rin makasakay si Nico sa mga pinag-uusapan ng tatlo. Nanatili na lamang siyang tahimik at hinintay ang tiyuhin upang yayain na siyang umuwi. Matapos magkasundo ang tatlo ay nagpaalam na ang dalawang kakilala ni Enrico at ang mag-tiyo naman ay umuwi na rin sa kanilang tinitirahan. Sa paglalakad nila papauwi hanggang sa marating sila sa tirahan nila ay di nagawang magtanong ni Nico sa kanyang tiyo. Parang mas naguguluhan siya kasi ngayon sa tunay na pagkatao ng kanyang tito.

Pagdating nila ng bahay ay pumasok agad ng banyo si Enrico upang maligo. Matapos niyang maligo ay sinabihan ang pamangkin na maligo na rin. Kahit hindi sanay si Nico na maligo sa gabi ay sinunod niya ang kanyang tito. Paglabas niya ng banyo ay medyo nanibago siya sa ayos ng kanyang tito. Habang nanonood ito ng tv ay nakabrief lamang ito ng puti at halos ang ari lamang nito ang natatakpan sa harapan. Kaya naman medyo nakalabas na ang ilang hibla ng buhok sa gilid nito. Napansin yata ni Enrico na napapatingin ang kanyang pamangkin sa kanyang suot.

“Ngayon ka lang ba nakakita ng ganitong brief?” ang biglang naitanong ni Enrico sa pamangkin.

Bigla din tumayo si Enrico at ipinakita sa pamangkin ang kanyang likod. Mas lalong nabigla si Nico ng makita niya na labas ang dalawang pisngi ng puwet ng tiyuhin. Maganda naman ang pangangatawan ng kanyang tiyuhin kaya bagay naman ang suot nito.

“Ayos pala yan tito. Presko ang dating.” ang nasabi ni Nico at medyo natawa siya sa itsura ng tiyuhin.

“Uso ito sa Maynila at tutal mainit naman kaya mas okey itong isuot. Huwag mong sabihin na nababading ka sa suot ko.” ang pabirong nasabi ni Enrico.

“Tito naman. Kilala mo naman ako. Bakit may lahi ba tayong bading.” ang buong pagtanggi ni Nico.

“Naninigurado lang naman ako. Baka kasi nakulayan na ng berde ang lahi natin. Kung sabagay, walang problema sa akin kung bading ka nga.” ang biro muli ni Enrico sa pamangkin.

Isang malakas na halakhak lamang ang naging reaction ni Nico at nagpaalam na sa kanyang tiyuhin na matutulog na dahil pagod din siya sa biyahe. Kahit may konting ingay na nagmumula sa tv ay agad din nakatulog si Nico. Si Enrico naman ay nagpatuloy pa sa panonood ng tv habang sinasagot ang mga text message na kanyang natatanggap. Nang makaramdam na ng antok si Enrico ay tinabihan na nito ang kanyang pamangkin sa higaan.

Kinabukasan ay nagising si Nico dahil sa mga katok sa pintuan. Hindi nagising ang kanyang tito Enrico kaya siya na lamang ang nagbukas ng pinto.

“Gising na ba si Pareng Jeric?” ang tanong sa kanya ng lalaking kumatok sa kanilang pintuan na namukhaan niya na isa sa mga lalaki na nadatnan nila sa may hagdanan ng dumating sila doon at Jeric din ang tawag nito sa kayang tiyuhin.

“Tulog pa po siya eh.” ang tugon ni Nico.

“Aalis na kasi ako. Baka pwede mong magising at may importante lamang akong sasabihin.” ang pakiusap ng lalaking iyon. “Sabihin mo si Pareng Jojo ang naghahanap sa kanya.” ang dugtong pa ng lalaki.

“Pasok po kayo. Gigisingin ko lang po si tito.” ang anyaya ni Nico kay Jojo.

“Salamat. Ako na nga ang gigising kay Pareng Jeric.” ang sabi ni Jojo sa kanyang pagpasok sa loob.

Nang lapitan nilang dalawa ang kamang tinutulugan ni Enrico ay noon napansin ni Nico ang ayos ng kanyang tito. Nakatihaya ito at mukhang tigas na tigas ang ari nito dahil bakat na bakat ito sa suot nitong makipot na brief. Medyo natawa tuloy si Jojo sa itsura ni Enrico.

“Alam mo ba na yan ang hinahanap-hanap ng mga matrona at bading sa tito mo.” ang pabulong na nasabi ni Jojo kay Nico.

Hindi pa rin maintidihan ni Nico ang nasabi ni Jojo. Gusto pa sana niyang tanungin si Jojo subalit nagising na din ang kanyang tito Enrico.

“Istorbo naman itong si Pareng Jojo.” ang bungad ni Enrico.

“Pasensya na pare. Aalis lang kasi ako sandali kasi may client ako sa may Cubao. Pwede ka ba mamayang gabi. Di kasi pwede si Coco. Request kasi ng client ko na may torohan.” ang sabi ni Jojo kay Enrico na lalong pinagtakahan ni Nico ng marinig niya.

“Pare, matagal na akong di nagshoshow ng ganoon. Baka maasiwa lang sa akin ang mga manonood sa atin. At isa pa, malaki ba ang bayad diyan.” ang sagot naman ni Enrico.

“Huwag kang mag-alala ‘pre. Mag-eensayo tayo mamaya. May kasama pa kasing kaunting sayaw ang nais nila sa show. Mayaman ang client ko pare. Private show lang ito at yung mga amiga lang niya ang imbitado niya. Kaya sama ka na. Sayang din ito.” ang pagpipilit ni Jojo kay Enrico.

“Sige mamaya, ensayo tayo kahit papaano bago tayo pumunta doon. Baka kasi kinakalawang na ako sa paggiling.” ang pag-ayon ni Enrico sa hiling ni Jojo.

“Sige pare. Mamayang hapon ay babalik ako dito. Basta huwag ka ng tatanggap ng client.” ang sabi ni Jojo. “Sige pare, baka naghihintay na ang client ko sa Cubao. Kita na lang tayo mamaya.” ang dugtong pa ni Jojo sabay labas sa silid na iyon.

Bumalik sa pagtulog si Enrico samantalang si Nico ay labis na naguluhan sa kanyang mga narinig. Subalit tulog na naman ang kanyang tito Enrico kaya hindi niya ito mausisa sa mga narinig niyang usapan ng dalawa. Minabuti na lamang ni Nico na maghanda ng almusal. Nang buksan niya ang maliit na ref ay puro tubig lamang ang laman nito at wala na rin laman ang mga lalagyan ng kape at asukal. Kaya naman naisipan na lamang niyang lumabas ng tinitirahan nila upang makabili ng pandesal, kape at asukal. Nagtanung-tanong siya sa unang tao na nakita niya sa labas kung saan makakabili ng kailangan niya. Medyo malayo ang panadeyya sa kanila kaya inabot din siya ng halos 30 minutos bago siya nakabalik sa kanilang tirahan.

Pagdating niya sa kanilang tirahan ay nadatnat niya ang kanyang tito Enrico na nakatayo sa may pintuan at kausap ang isang batang lalaki. Hindi man lamang nagtapis ang kanyang tito Enrico sa pagharap sa batang ito. Halata pa rin ang naninigas nito alaga sa makipot niyang brief. Subalit ang pinagtakhan ni Nico ay parang balewala lamang iyon sa batang kausap ng kanyang tito Enrico. Bale wala din iyon kay Enrico na makita siya ng ibang tao sa kaanyuan niyang iyon. Pagpasok ni Nico sa loob ng silid ay natapos na rin ang usapan ni Enrico at ng batang lalaki. Umalis din agad ang batang kausap ni Enrico.

“O saan ka kumuha ng perang pinambili mo nyan?” ang tanong ni Enrico kay Nico.

“May pera namang ibinigay si itay sa akin.” ang sagot ni Nico.

Napansin pa rin ni Nico ang tigas na tigas na ari ng kanyang tito Enrico kaya biniro niya ito.

“Tito, tigas na tigas pa rin yang junior ninyo. Parang gustong kumawala na diya sa suot mong brief.” ang biro ni Nico.

“Oo nga eh. Ilang araw na din kasing di ako nagpapalabas.” ang naging tugon ni Enrico.

“Siguro ilang salsal lang diyan ay sasabog nay an.” ang biro muli ni Nico habang tinitimpla ang kape.

“Huwag muna ngayon. Mamaya na lang para matuwa ang magiging client ko kung madami-dami ang aking ilalabas.” ang tugon ni Enrico.

“Anong client, ha tito? Ano bang trabaho mo dito?” ang pag-uusi ni Nico sa tiyuhin.

“Sa atin-atin lang ito Nico. Huwag mo ipararating sa ating bayan lalong lalo na sa tatay mo. Sa totoo lang, mahirap makakuha ng hanapbuhay dito sa Maynila. Kahit college graduate ka na ay mahirap pa rin. Ako pa kaya. Di ko natapos ang kusro ko noon. Madami na rin akong napasok na trabaho para makapag-aral. Pero hindi kaya ng kinikita ko ang tuition fee. Hanggang sa makakilala ako ng isang callboy na nagpasok sa akin sa isang gay bar. Syempre sa simula ay halos bumaligtad ang aking sikmura sa pinaggagawa sa akin ng mga matrona at mga bading. Pero sanayan lamang yan. Kinalaunan ay nagustuhan ko na rin ang trabahong iyon. Subalit kapag medyo nagkakaedad ka ay wala ng customer na kukuha sa iyo. Kaya naman naging freelancer na lamang ako. Nag-aral din ako magmasahe kasi yun din ang gusto ng mga kleyente ko. Mahirap pero kailangan kong gawin para mabuhay ako.” ang pagsasaad ni Enrico ng kanyang buhay sa pamangkin.

Naantig ang damdamin ni Nico sa kanyang mga narinig. Di siya makapagsalita dahil hindi niya alam kung ano ang dapat niyang sabihin. Maaawa ba siya sa kanyang tito o itatakwil na niya ito. Subalit nanaig pa rin kay Nico ang respeto sa kanyang tiyuhin.

“Ganoon po ba tito? Huwag kayong mag-alala, di ko sasabihin ito kahit kanino man.” ang tanging mga kataga na nabitiwan ni Nico.

“Salamat iho at naiintindihan mo ako. Hayaan mo tutulungan kita makahanap ng trabaho para di ka magaya sa akin.” ang nasabi naman ni Enrico sa pamangkin.

“Gusto nyo po ng kape?” biglang iniba ni Ninco ang usapan.

“Sige, pero huwag mong tamisan.” ang sagot ni Enrico.

Pinagsaluhan ng mag-tito ang pandesal na binili ni Nico. Habang kumakain sila ay hindi pa rin napigilan ni Enrico ang magkwento sa kanyang pamangkin ng mga naging experience niya sa trabahong iyon. May mga sandaling nagtatawanan ang mag-tito sa mga nakakatuwang experience ni Enrico. Matapos nilang kumain ay nagyaya ang kanyang tito na magpagupit silang dalawa. Naligo agad ang mag-tito ay pinuntahan na nila ang isang parlor upang magpagupit. Halos kabubukas lamang ng parlor at wala pa itong customer. Nadatnan nila doon ang isang bading na tagagupit at ang isang lalaking teenager na medyo gwapito din.

“Hoy, Jeric, nadalaw ka yata.” ang bati ng bading.

“Bakla, pagupit naman kami ng pamangkin ko.” ang tugon naman ni Enrico.

“Ah, pamangkin mo pala ito. Ang gwapo tulad mo.” ang medyo patiling nasabi ng bading.

“Syempre naman. Nasa lahi namin iyan.” ang nasabi naman ni Enrico.

Ipinakilala si Nico ng kanyang tiyuhin sa bading na tinatawag nilang Osang. Si Osang naman ay ipinakilala niya ang bagitong kasama niya na bago niyang dyowa. Biniro tuloy ni Enrico si Osang na baka mademanda siya sa ginagawa niya sa batang dyowa nya. Natawa lamang si Osang at biniro nya rin si Enrico na siya ang dahilan kung bakit naghahanap siya ng iba. Ayon kay Osang, ayaw daw ni Enrico makipag-dyowa sa kanya. Sumagot naman si Enrico na pwede lang niyang patikimin si Osang pero hindi ito makikipagrelasyon. Nagbiro tuloy si Osang na kung pwede niyang matikman muli si Enrico.

“Walang problema sa akin. Basta ba hindi mo na kami sisingilin sa gupit. At papaano itong dyowa mo. Baka magalit ito sa akin?” ang nasabi naman ni Enrico.

“Don’t worry Papa, hindi yan magagalit. Matutuwa pa yan kasi baka type ka rin niya. Baka maki-join pa sa atin yan.” ang pabulong na sinabi ni Osang kay Enrico. “Eh papaano naman itong pamangkin mo?” ang tanong naman ni Osang.

“Hayaan mo lang na mapanood nya tayo ng masanay na rin sa gawain ko.” ang tugon naman ni Enrico.

Umupo si Enrico sa upuan kung saan sina-shampoo ang buhok ng customer. Si Osang naman ay kumuha din ng mauupuan at pumuwesto sa tagiliran ni Enrico. Akala ni Nico at ng bagitong dyowa ni Osang na sa-shampoo-hin lamang ni Osang si Enrico. Nabigla ang dalawa ng binuksan ni Osang ang botones at zipper ng shorts ni Enrico at inilabas ang malambot pa nito alalga. Ni hindi pinigilan ni Enrico si Osang sa kanyang ginagawa. Agad din isinubo ni Osang ang ari ni Enrico. Hindi nagtagal ay tumigas na ang ari ni Enrico. Napatingin si Nico sa tito nito at sinuklian lamang siya ng isang ngiti.

Itutuloy...

credits to real owner..

Post a Comment

[blogger]

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.