Sa Likod ng mga Bato (Part 2)

Sa Likod ng mga Bato (Part 2)
By: Ton

Tinitigan ko ang maamo niyang mukha, at tila lalong pina cute ang kanyang mga luhaang mata. Ewan ko ba kung anong mayroon sa kanyang mga mata parang nanghihina ako sa tuwing titigan ko ang mga ito.
“Oo naman, mahal na mahal kita, bakit hindi ka ba ganon sa akin?”
“Ikaw pa, mula pagkabata tayo lagi magkasama, mas mahal pa kita kesa sa alam mo.” At muli ay yumakap siya sa akin at niyakap ko rin siya ng mahigpit. Habang nakayakap muli naramdaman ko ang mabilis na tibok ng mga puso namin. Ang sarap ng pakiramdam parang ayoko ng matapos ang mga oras na iyon. Bakit ganon parang gustong-gusto ko ang niyayakap niya ako? Bakit parang may kakaibang init na inilalabas ang katawan ko na humahalo sa init na nanggagaling sa kanya. Ano ba itong nararamdaman ko sa kaibigan ko, naguguluhan lamang ba ako o may kakaiba na akong pagtatangi kay Cocoy? Ganoon din kaya siya sa akin, ano ang ibig niyang sabihin na mas mahal niya ako kesa sa alam ko?
“Teka, teka, ‘Coy anong oras na kelangan ko ng magluto baka nagugutom na ang Tiyo.” Sabay bitiw sa kanya, at parang sabay kaming natuhan. Walang sabi-sabi nagbitiw kami sa pagkakayakap. Walang usapan ay naghiwalay kami ng daan, ako pauwi sa bahay ng Tiyo at siya ay diretso sa daan papunta sa kanilang bahay.
Isa sa pinakamagandang babae sa aming nayon si Yna, anak ng mag-asawang nagba buy and sell ng lahat na yata ng uri ng maibebenta.
Matagal na akong may pagtingin kay Yna pero tanging si Cocoy lamang ang may alam nito. Hindi ko maaring sabihin sa iba naming kakilala dahil alam kong pagtatawanan lamang nila ako. Malayo ang agwat ng aming pamumuhay. Kilalang sa lugar namin na matapobre ang kanyang mga magulang at alam kong hindi sila papayag na maging mgkaibigan kami. Lalo pa ang mga kapatid niyang lalake.
Pero iba si Yna, kahit lumaki siya sa ganoong pamilya ay may mabuti siyang kalooban. Minsan patakas siyang umaalis sa kanila upang makipaglaro sa amin kasama ang ilang pang kabataan. Sobrang ligaya ko kapag kasama siya, parang nalilimutan ko ang lahat ng aking pinag dadaanan sa tuwing magkasama kami. Pumapayag din siyang maglakad kami sa tabi ng dagat habang si Cocoy ay nagbabantay kung parating ang kanyang mga kapatid.
Kapag kami ay magkasama hindi ko maiwasang isipin na sana hindi ganito ang buhay ko, sana may pagkakataon akong sabihin sa kanya kung ano ang nasa loob ko. Kapag hinahawakan ko ang kanyang buhok kapag nakasandal siya sa akin at nagpapahinga pagkatapos ng nakakapagod na pagalakad. Kay sarap mangarap, kay sarap isipin na balang araw ay magkakaroon din ng katuparan ang aking iniisip. Balang araw masasabi ko din sa kanya na mahal ko siya at sasagot naman siya na mahal din niya ako. Pero kailan darating ang balang araw? May balang araw pa nga bang darating para sa akin. Ito ang masakit na katotohanan na kailangan kong tangggapin. Pero hindi ako papayag. Hindi maaring habang buhay na ganito ako. Darating din ang panahon na hindi na ako mahihiya at hindi na rin niya ikakahiya.
“Ano nasabi mo ba sa kanya ang gusto mong sabhin?” si Cocoy
“Hah, anong gustong sabihin?” ang pagtataka ko.
“Hoy! Antonio!” Iyon ang tawag niya sa akin kapag naaasar siya. “Ako pa ba ang lolokohin mo? Alam ko namang matagal mo na gustong ligawan si Yna, bahala ka maunahan ka ng iba. Madami ang may gusto sa kanya.”
“Aba Marcos!” Iyon naman ang lagi kong ganti sa kanya bagamat Marco lamang naman ng tunay na pangalan niya. “Oo matagal na akong may pagtingin sa kanya, alam mo naman yun, pero ang ligawan siya ibang usapan na iyon. Malayo agwat ng pamumuhay namin. Alam ko namang hanggang kaibigan lamang ang turing niya sa akin saka magagalit mga magulang niya sa kanya kung sakali. Saka hindi papayag ang mga kuya niya, alam mo namang makipaglaro nga lamang sa atin patago pa.”
“Mahina ang loob, bahala ka!” pang aasar ni Cocoy sa akin.
“Bakit ikaw nasabi mo na ba kay Jaana na gusto mo siyang ligawan?”
“Wala naman akong balak ligawan siya, siya naman may gusto sa akin e di siya ang manligaw”
“Ang arte mo na ‘tol, pero ang hangin mo pa.”
“Ganon? Hahaha, suntok gusto mo?”
“Sawa na ako diyan, immune na ang aking katawan, wala na iyong epekto sa akin.”
“Pero ‘ Ton, seryoso na ‘to, gwapo ka naman ah, bakit hindi mo subukang ligawan si Yna, malay mo may gusto din siya sayo?”
“Oy tigilan mo ako ha, umuwi na tayo at tiyak tatamaan na talaga naman ako kay Tiyo, madami pa akong gagawin sa bahay.”
Subalit hanggang makarating ako sa amin ay nasa isip ko pa rin ang sinabi ni Cocoy. Marahil ay gwapo nga ako kasi madalas escort ako sa school namin. Sa edad kong 12, may kaunting muscle na ako at may laman na rin ang aking dibdib dala marahil ng pagbubuhat ng mabigat umaga at hapon. Mas matangkad din ako sa karaniwang kaklase ko dahil 5’ 4” na ako kaya tuwing flag ceremony ay nasa hulihan ako. Tiningnan ko sa maliit na salamin ang mukha ko, matangos naman ilong ko at manipis ang labi na sabi ni Nanay ay nakuha ko sa kanya, subalit ang brown kong buhok at brown din na mga mata ay hindi ko alam kung saan ko namana. Hindi ko maiwasang isipin minsan baka foreigner nga ang aking ama. Tinatawag din nila akong Tisoy sa punduhan, sabagay bibihira kasi dito sa amin ang may ganoong kulay ng buhok at mata. Si Yna kaya nagu gwapuhan din kaya siya sa akin. Paano nga kaya kung ligawan ko siya?
“Tonton, Tonton, nasaan ka ba, nakapagluto ka na ba ng hapunan?”
“Nakupo ang Tiyo, Opo Tiyo, nakapagluto na po ako, umupo na kayo at ipaghahain ko kayo.”
“Ayokong kumain, busog ako, mas masarap pa ang matulog kesa kumain ng mga niluto mong walang lasa, pweee!”
Sanay na ako kay Tiyo, madalas namang ganyan siya maghahanap ng pagkain tapos hindi kakain, hindi na rin ako nasasaktan sa mga pang iinsulto niya sa akin. Nagpapasalamat pa nga ako kapag dumating siya ng ganyan at least matutulog na siya at hindi na ako masasaktan.
Natulog akong gulong-gulo ang isip ko. Bakit ganoon ang pakiramdam ko kay Cocoy. Hindi pa rin mawala sa isip ko ang eksena namin noong isang araw sa batuhan. Bakit parang natigilan ako ng magkalapit ang aming katawan. Ano ba itong nararamdaman ko. Pero kailangan ko ring isipin si Yna, may gusto nga ba siya sa akin? Kung liligawan ko kaya siya sasagutin kaya niya ako. Hanggang nakatulugan ko na ang pag-iisip.
Mabilis lumipas ang araw, bakasyon na. Grade VI na kami sa pasukan. Isang gabi maaga akong nakaubos ng aking tinda dahil may kasalan sa amin uso sa baryo ang sayawan sa gabi bago ang kasalan kaya halos lahat ng kabataan ay naroon para makisaya. Alam kong masaya don at gusto ko rin sanang pumunta.
“Ton, punta tayo sa sayawan, tutal maaga pa naman at ubos na tinda mo.”
“Ikaw na lamang ‘Coy, matutulog na lamang ako.”
“Sumama ka na masaya don minsan lamang naman ito isa pa e bakasyon, tara na bihis na tayo. Saka diba gusto mo din yun, malay mo naroon si Yna”
“Hindi pwede alam mo namang wala akong matinong damit, pagtatawanan lamang ako don kung iyong mga maliliit kong damit soot ko.”
Alam kong nalungkot si Cocoy pero mas alam kong nauunawaan naman niya kalagayan ko. Matagal siyang nag-isip. Maya-maya.
“Huwag ka ng malungkot ‘ton, may naisip ako tutal maliwanag ang buwan, maligo na lamang tayo sa dagat, ano sa palagay mo?”
Tumingala ako, maliwanang nga ang buwan, lagi namang ganon sa baryo, kapag kabilugan lamang ng buwan itinatapat ang kasalan. Naisip ko din na tiyak naroon ang tiyo a kasalan dahil may libreng inuman doon. Kaya malaya kaming dalawa kahit anong oras kami umuwi.
“Good idea! Tara, idaan ko lamang itong basket sa bahay.” At halos patakbo kaming pumunta sa may aplaya.
Sanay na naman kaming maligo sa dagat ng walang damit, kaya bago pa kami makalapit sa dagat ay halos hubo’t hubad na kami. Inihagis na lamang namin ang mga damit namin sa isang bato na nadaanan namin at tuloy-tuloy sa tubig at walang pakialam na naglaro sa tubig. Dahil kami lamang dalawa ang naroon ay malaya kaming nagsisisgaw, nagbabasaan, nagtutulakan at minsan ay unahan sa kung ano mang bagay ang makita naming nakalutang sa tubig. Hanggang pareho kaming napagod at nag unahan kami sa malapad na bato na may bahaging nakalitaw sa tubig. Nauna akong nakaahon at agad nahiga sa ibabaw ng bato. Sumunod siyang hapong-hapo at hindi agad sumampa sa bato, lumapit lamang sa tabi ko at sinabuyan ako ng tubig. Dahil sa pagod hindi ko na nagawang gumanti tumagilid lamang ako patalikod ako sa kanya . Pagtihaya ko nakahiga na rin siya sa tabi ko. Napagmasdan ko ang kanyang katawan kitang-kita sa liwanag ng buwan ang kanyang kahubdan. Ang kanyang mga mata ay titig na titig sa buwan kaya hindi niya namamalayan na pinagmamasdan ko siya, mula ulo pababa ay tiningnan ko siya. Napadako ako sa ibaba niyang bahagi. Noon ko lamang napagmasdan ang kanyang ari. Malaki na rin pala yun kagaya ng sa kin, naalala ko pa noong sabay kaming nagpatuli,sinamahan kami ng ng Tatay niya dahil Grade III pa lang kami noon, magkasama din kami habang nililinisan ng pinaglagaan ng dahon bayabas ang aming mga tite . Ngayon ay ibang-iba na ang itsura nito. May maliliit na rin buhok sa puno nito at ang kanyang bayag at medyo lumaki na rin.
“Hoy! Ano tinitingnan mo diyan ha?” nagulat ako ng bigla niya akong tinulak.
“A e wala, naalala ko lamang noong magpatule tayo, ibang-iba na itsura niyan kesa noon ano?” ang nabigla kong sagot.
“Oo naman , ang liit pa kaya natin noon kaya maliit pa din ito, ngayon malaki na, yang sayo nga ang laki e, tingnan mo ang tigas na, ahahaha!”
Noon ko lamang napansin na matigas pala ang tite ko, hindi ko alam kung bakit, tatakpan ko sana pero lalo pang tumigas ng mahawakan ko.
“Hala ano ginawa mo diyan, bakit yan nagalit? Haha!”
“Wala, wala naman akong ginagawa, basta na lamang, ewan ko. At nagkatawananan kami. Naupo na rin siya sa tabi ko.
“Ton, salsal tayo!’ ang seryoso niyang sabi. Hindi na bago sa akin ang salitang iyon. Madalas kong madinig iyon sa school o kahit sa laruan lalo na sa mga mas matatanda naming kalaro ginagawa daw nila yun at nasasarapan sila tuwing ginagawa nila yun. Pero kahit kailan hindi ko pa iyon nagawa. Hindi ko alam pano gawin. Alam ko hindi pa rin niya iyon nagagawa dhil wala naman siyang nababanggit. Wala naman kasing porn movies kaming napapanood noon, kaya wala kaming idea pano ung gawin at hindi ko rin magagawa iyon sa bahay dahil isang kwarto lamang tinutulugan namin ng Tiyo, sa kama siya at ako sa sahig na nilalatagan ko lamang ng banig sa gabi.
“Pano tayo magsasalsal e hindi naman tayo marunong?”
“Bahala na, sabi ni Ryan, hihimasin lamang iyon, sa kanya din naman walang nagturo kusa lamang niyang natutunan.”
“Sige, subukan nga natin para malaman nga natin kung totoo sinasabi nila na masarap yun”
“Game?”
“Game!”

Itutuloy

Post a Comment

[blogger]

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.